Δευτέρα, 17 Μαΐου 2010

alex petrakas

http://www.diamondwebradio.com/

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009



Αυτός που θα σε ανεβάσει...που θα σε βγάλει από το λάκο που έχεις πέσει είναι αυτός που έχει κ τις περισσότερες πιθανότητες-αν όχι όλες- να σε ξαναρίξει μέσα με την μεγαλύτερη ευκολία!

Αυτός όμως που θα σε σπρώξει για να σηκωθείς,δλυσκολα θα το κάνει..

Όσο δύσκολο είναι για σένα να σηκωθείς, τόσο δύσκολο είναι και για αυτόν που σε βοηθάει..

Όταν σηκωθείς νιώθεις δυνατότερος.
Ο άλλος πιο επιτυχημένος.
Εσύ δύσκολα θα πέσεις γιατί θα νιώθεις πιο σίγουρος.
Ο άλλος δύσκολα θα σε ρίξει για να μην χαθεί ο κόπος του!



Είναι σαν μια εργασία που δυσκολεύεσαι πολύ να την βγάλεις εις πέρας αλλά δεν μπορείς χωρίς την βοήθεια κάποιου..
Όταν την τελειώσεις κ δεις το επιτυχημένο αποτέλεσμα θα θελήσεις να κάνεις κ άλλα πιο δύσκολα χωρίς όμως να ξεκινήσεις πάλι από το μηδέν..
Αυτός που σε έχει βοηθήσει πραγματικα είναι αυτος που χαίρεται με την επιτυχία σου χωρίς να θέλει να την χαλάσει!!!



Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009

Δεν ειναι κ πολυ ωραιο τελικα να νιωθεις μονος....ειδικα οταν υπαρχουν ανθρωποι που πραγματικα σε νοιαζονται κ τουσ αγαπας....απλα εμενα μου λειπουν γτ ειναι μακρια κ καμια φορα με παιρνει απο κατω...
την συγκεκριμενη φορα με παραπηρε βεβαια αλλα τωρα ειμαι καλα...νομιζω τουλαχιστον..
ενιωσα να πεφτω σκατενια κατω...κ ηταν απαισιο..
οι ολοδικοι μου ανθρωποι μου ελειπαν οσο ποτε...κ ας ειχα λιγο καιρο να τους δω...δεν ενιωθα ετσι επειδη μου ελειπαν απλα επειδη αν δεν μου ελειπαν θα μπορουσα να ξεπερασω καποιες καταστασεις...

αυτο που καταλαβα ειναι πως οσο κατω κ αν νιωθεις οτι πεφτεις....οσο πατο κ αν εχεις πιασει κ οσο μονος κ αν νιωθεις μονο αν το συνειδητοποιησεις ο ιδιος θα καταφερεις να ξανασηκωθεις..
ειναι δυσκολο κ σιγουρα ολοι χρειαζομαστε βοηθεια αλλα το θεμα ειναι να θελουμε εμεις οι ιδιοι..

εκει που θελω να καταληξω ειναι πως αν δεν υπηρχαν καποιοι συγκεκριμενοι ανθρωποι στην ζωη μου να μου δειξουν,εστω κ χωρις να το καταλαβαινουν, τον τροπο να ανεβω, τωρα σιγουρα δεν θα ημουν εδω, κ ακομα πιο σιγουρα θα ειχα τρελαθει...
δεν ειναι καθολου ωραιο να περνας καταστασεις κ να μπαινεις σε προβληματα για τα οποια δεν φταις και δεν εισαι ετοιμος να αντιπετωπισεις...κ ειδικα οταν δεν σου αξιζει διοτι απλα δεν ευθυνεσαι..

ηξερα οτι η ζωη εχει αναποδιες, ειναι δυσκολη,σκληρη κ αδικη μερικες φορες αλλα ποτε δεν περιμενα οτι υπαρχουν περιπτωσεις που προβληματα αλλων ανθρωπων γινονται τοσο δικα σου λες κ εκανες εσυ τα λαθη....λεσ κ πηρες εσυ τις λαθος αποφασεις κ εκανες τις λαθος κινησεις...
δεν ειναι πολυ αδικο οταν πληρωνεις των αλλων τα λαθη???ειναι....
αλλα το αντιμετωπιζεις σαν δικο σου προβλημα η το αφηνεις στο ελεος του θεου που λενε??

εχω βοηθησει στο παρελθον ανθρωπους να σηκωθουν...ειτε ειχαν προβληματα ειτε οχι....
αλλοι το εκτιμησαν κ αλλοι οχι..δεν εχει σημασια....εμενα αυτο με βοηθησε οποτε δεν εχασα κατι...

απλα μεσα απο ολα αυτα θελω να πω σε αυτους τους ανθρωπους πως κανουν την ζωη μου πολυ σημαντικη χωρις να προσθετουν κι αλλα προβληματα σε αυτην...τους αγαπω οσο τιποτα κ δεν τους θεωρω πια φιλους μου...αλλα δικους μου ανθρωπους....κομματι μου!

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009

Βροχή........

Βρέχει....κ είναι τόσο όμορφα...
μελαγχολικά όμορφα..

υπάρχουν στιγμές που δεν μπορώ να καταλάβω αν βρέχει μόνο έξω ή και μέσα στην ψυχή μου...

ένα είναι το σίγουρο...το συναίσ8ημα που μου προκαλεί η βροχή είναι δυνατό...
με γεμίζει..

ίσως αυτό να φταίει...

όταν τίποτα στην ζωή σου δεν μπορεί να σε γεμίσει πιάνεσαι από άλλα..μικρά η μεγάλα...τα οποία ομως έστω και με λάθος τρόπο σε γεμίζουν..η τουλάχιστον έτσι νομίζεις..

τίποτα δεν σε γεμίζει...πάντα υπάρχει κάτι...ή κάποιος...δεν μπορεί..
απλά ίσως δεν το έχεις βρεί ακόμα..
η μήπως απλά το έχασες??

δεν ξέρω..αν και έχω ρωτήσει πολλές φορές τον εαυτό μου δεν ξέρω...
η μήπως δεν μπορώ να καταλάβω?

δεν ξέρω..

πάλι..

για άλλη μια φορά...

ίσως φταίω εγώ....ίσως πάλι κ όχι...

με γεμίζει πράγματι η βροχή????
ΝΑΙ!απαντάω στον εαυτό μου αλλά
όσο κ αν μ'αρέσει δεν έχω τολμήσει να πάω βόλτα μόνη μου κ να την απολαύσω...
το έχω φανταστεί...αλλά ποτέ δεν ήμουν μόνη μου στην φαντασία μου..
πάντα είχα κάποιον δίπλα μου να μου κρατάει το χέρι...ποτέ όμως δεν κατάφερα να δω το πρόσωπό του..

μήπως τελικά φοβάμαι??

κ αν φοβάμαι, αυτό είναι η ίδια η βροχή ή το να περπατήσω μόνη μου μέσα της???
δεν ξέρω..

όχι!δεν πρέπει να φοβάμαι...

αλλά ακόμα κ αν είναι έτσι....δεν θα έπρεπε να αποφεύγω την ίδια την βροχή...
πρέπει απλά να νικήσω τον φόβο μου...την βροχή κ να θέλω δεν μπορώ να την σταματήσω..
[ίσως αυτός να είναι κ ο λόγος που την λάτρεψα...]

μόνο να την αποφύγω μπορώ...αλλά δεν αλλάζει κάτι...
θα συνεχίζει να βρέχει...



ίσως τώρα κ να σε καταλαβαίνω...
κάναμε το ίδιο λάθος...αποφύγαμε τον φόβο μας αντί να προσπαθήσουμε να τον νικήσουμε.....

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2009

ΑΠΛΑ..........ΣΚΕΨΕΙΣ...

Όλες οι σχέσεις κάποτε τελειώνουν...

Ο λόγος για τον οποίο τελειώνουν είναι διαφορετικός...

Όταν δίνουμε εμείς το τέλος και είναι επιλογή μας, ανακουφιζόμαστε.. Πολλές φορές έτσι πληγώνουμε τον άλλον αλλά πολύ λίγες από αυτές το καταλαβαίνουμε..

Η σειρά μας να πληγωθούμε έρχεται όταν αυτό το τέλος δεν είναι δικιά μας επιλογή.. Τότε είναι που ανοίγει μέσα μας μια πληγή που δύσκολα κλείνει...Περνάμε ακραίες καταστάσεις και νιώθουμε την δυστυχία και την απογοήτευση σε όλη τους την έκφανση.. Δυστυχία και Απογοήτευση. Δύο λέξεις μικρές που όμως κρύβουν τόσο μεγάλο πόνο μέσα τους.. Πόνο σκληρό και οδυνηρό σαν την πληγή από το μαχαίρι που αιμορραγεί, χωρίς όμως να υπάρχει μαχαίρι. Σαν να νιώθεις την σφαίρα να διαπερνά το κορμί σου, χωρίς όμως να υπάρχει όπλο. Σαν να σε χτυπάει ρεύμα, χωρίς όμως να υπάρχει καλώδιο....

Και όλα αυτά σου κάνουν τόσο δύσκολο το να προχωρήσεις μπροστά γιατί τίποτα δεν μπορείς να ζήσεις. Γιατί πονάς. Γιατί εκείνη την στιγμή τίποτα δεν έχει νόημα για εσένα. Γιατί όλη σου η ζωή ήταν αυτό το άτομα που αγαπούσες με όλη σου την δύναμη κι έφυγε μακριά σου. Αυτό που του έδινες όσα περισσότερα είχες και μπορούσες. Αυτό που σου μίλαγε κι εσύ έλαμπες. Αυτό που όταν σε κοιτούσε έλιωνες. Και όταν σε χάιδευε ανατρίχιαζες.. Αυτός ο άνθρωπος που έκανε τα πάντα γύρω σου να φαίνονται πι όμορφα σε έκανε τώρα να χάνεις την γη κάτω από τα πόδια σου, γιατί μάλλον δεν κατάλαβε ποτέ πόσο σημαντικός είναι για εσένα. Ή μήπως επειδή εσύ δεν ήσουν αυτό που ήθελε???

Μην ρίξεις το φταίξιμο σε εσένα. Αλλά ούτε και να λυγίσεις. Απλά κοίτα να προχωρήσεις. Στηρίξου στα πόδια σου και προχώρα, μπορεί πουθενά να μην φαίνεται φως αλλά αν ψάξεις λίγο θα βρεις τον διακόπτη. Τον διακόπτη που θα σε κάνει να όχι να ξεχάσεις, αλλά να ξεπεράσεις. Μην κλάψεις γιατί υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα για τα οποία αύριο δεν θα έχεις δάκρυα... Μην προσπαθήσεις να τον εμποδίσεις να φύγει γιατί δεν θα το καταφέρεις...

Και τι γίνεται όταν ο ίδιος άνθρωπος δεν φεύγει από κοντά σου, όχι γιατί σε αγαπάει, αλλά γιατί τον βολεύει η κατάσταση την συγκεκριμένη στιγμή?? Τι γίνεται όταν αναγκάζεσαι να ζεις μέσα σε ένα ψέμα το οποίο πάντα ονειρευόσουν?? Συνεχίζεις να ζεις με αυτό ή το προσπερνάς?? Αντέχεις να αγγίζεις κάποιον που ποτέ δεν ένιωσε τίποτα για εσένα?? Αντέχεις να ακούς τα ψεύτικα λόγια του?? Αντέχεις να ζεις μέσα στο ψέμα??

Γι' αυτό μάθε να δέχεσαι την αλήθεια όσο κ αν πονάει και να προχωράς μπροστά όσο δύσκολο κι αν είναι.. Μην ζήσεις στο ψέμα ούτε λεπτό!!! ΑΚΟΥΣ??? Το ψεύτικο όνειρο κάποια στιγμή θα τελειώσει και θα σε πονέσει πολύ περισσότερο από την αλήθεια η οποία δεν αλλάζει ποτέ και ξεπερνιέται με την δύναμη της συνήθειας.. Γιατί την αλήθεια την συνηθίζεις....Το ψέμα όμως όχι!!! Είναι καλύτερα να φύγεις εσύ από μια τέτοια κατάσταση. Να ξεφύγεις μόνος σου από αυτό που είσαι εγκλωβισμένος. Θα πονέσεις, είναι σίγουρο, αλλά θα είσαι περήφανος που δεν έδωσες στον άλλον την ευκαιρία να σε εκμεταλλευτεί για να ζήσει κάτι απλό...χωρίς αισθήματα...

Για όλους μας υπάρχει ο ιδανικό άτομο που συμπληρώνει το νόημά μας στην ζωή. Πολλοί λίγοι είναι αυτοί που το βρίσκουν. Πολλοί αυτοί οι οποίοι συμβιβάζονται με ό,τι τους τυχαίνει. Και κάμποσοι αυτοί που το ψάχνουν σε όλη την πορεία της ζωής τους. .Κάποιοι λένε να αγαπάς αυτό που έχεις αλλά εγώ θα έλεγα αγάπα και εκτίμησε ό,τι καλό σου τυχαίνει. Δώσε τέλος σε ό,τι σε πληγώνει και κλείσε τις πληγές σου τόσο δυνατά που α μην ξανανοίγουν εύκολα. Γίνε δυνατός για να αντιμετωπίζεις ότι στραβό σου συμβαίνει αλλά μάθε να αφήνεις τον άλλον να σου δίνει ότι καλό έχει...

Πολλοί λένε πως η αισιοδοξία είναι το όπλο του ανθρώπου για να πετύχει αλλά πιστεύω πως η απαισιοδοξία είναι αυτή που σε κάνει να δεις το άσχημο από την όμορφή του πλευρά. Γιατί όταν σκέφτεσαι το χειρότερο πάντα αυτό που θα συμβεί θα είναι, έστω και λίγο, καλύτερο! Σκέψου πόσα αγκάθια έχει ένας κάκτος ώστε όταν δεις αυτά του τριαντάφυλλου να σου φανούν ελάχιστα. Σκέψου πως είναι να πεθαίνει ένας άνθρωπος που αγαπάς έτσι ώστε όταν φύγει να μην κλάψεις αλλά να του ευχηθείς ''Στο καλό''. Σκέψου πως είναι να αποτυγχάνεις έτσι ώστε όταν απλά δεν πετύχεις αυτό που θέλεις να μην τα παρατήσεις....

Μην μετανιώνεις για ό,τι κάνεις.. Είναι καλύτερο να μετανιώσεις για κάτι που δεν είπες παρά για κάτι που έκανες γιατί ευκαιρίες ξαναδίνονται, ο χρόνος όμως δεν γυρίζει πίσω...

Όλα είναι μέσα στο μυαλό μας. Η καρδιά μας απλά χτυπάει για να συνεχίζουμε να ζούμε.. Το μυαλό της δίνει εντολή να χτυπήσει εντονότερα όταν είσαι ερωτευμένος ή όταν φοβάσαι, όταν κλαις ή όταν ονειρεύεσαι. .Γι' αυτό είναι στο χέρι σου να αποβάλεις ότι σε πλήγωσε ώστε να σταματήσεις να πονάς. Απλά μην το ξεχάσεις ποτέ. Μπορεί να μην ζούμε για τις αναμνήσεις παρά για τις ελπίδες, αλλά όταν σβήσεις τις αναμνήσεις που έχεις από καταστάσεις τις οποίες έζησες είναι σαν αν μην τις έζησες ποτέ...

Όλα αυτά για όσους πονάνε ακόμα, για όσους είναι ερωτευμένοι(με ανταπόκριση ή χωρίς), για τους χωρισμένους και τους δεσμευμένους. Για όσους συνεχίζουν να ασχολούνται με κάτι που δεν αξίζει. Για τους πληγωμένους και για αυτούς που πλήγωσαν. Για τους απατημένους και για όσους εκμεταλλεύτηκαν .Για αυτούς που έχασαν και για αυτούς που κέρδισαν. Για όσους βρήκαν και για όσους ψάχνουνε ακόμα. Για όσους πιστεύουν πως είναι εγκλωβισμένοι στα συναισθήματά τους και δεν μπορούν να ξεφύγουν. Για όσους λένε πως δεν μπορούν να σταματήσουν να πονάνε κι αυτό γιατί απλά δεν έχουν δει την χαραμάδα που υπάρχει εκεί ώστε να την μετατρέψουν σε πόρτα και να δραπετεύσουν. Για όσους ψάχνουν το νόημα της ζωής τους................................